Waarom wij Hedera gebruiken — en wat het wel en niet oplost

Wij zijn geen blockchainbedrijf. Dat staat ook zo in onze eigen uitgangspunten: de techniek onder de motorkap is een implementatiekeuze, niet de belofte. Toch krijgen we de vraag regelmatig, en terecht — als je administratie het bewijs moet dragen achter een verhandelbaar certificaat, dan mag je weten waarop dat bewijs rust.

Dus hier het volledige antwoord: wat Hedera is, waarom wij het gebruiken, wat de cijfers werkelijk zeggen, en — net zo belangrijk — welke problemen het níet oplost.

Hedera is geen blockchain

Dat klinkt als een woordenspel, maar het is een technisch verschil. Een blockchain bundelt transacties in blokken en rijgt die aan elkaar. Hedera gebruikt hashgraph: elke gebeurtenis verwijst naar eerdere gebeurtenissen, waardoor een gerichte graaf ontstaat in plaats van een keten. Nodes wisselen informatie uit over wat ze gezien hebben, en uit die uitwisseling volgt de ordening.

Twee eigenschappen daarvan zijn voor een register direct relevant.

De eerste is de consensusvorm: asynchronous Byzantine Fault Tolerance, kortweg aBFT. Dat betekent dat het netwerk tot een correcte uitkomst komt, ook als sommige nodes zich kwaadwillend gedragen of uitvallen, en zelfs als een aanvaller de timing van berichten in het netwerk kan beïnvloeden. Dat is een sterkere garantie dan veel netwerken bieden.

De tweede is definitieve afronding. Een transactie is in ongeveer drie tot vijf seconden onherroepelijk. Er is geen periode waarin je moet afwachten of de transactie alsnog wordt teruggedraaid. Voor een registeradministratie is dat het verschil tussen “waarschijnlijk geboekt” en “geboekt”.

Governance: wie houdt het netwerk in de gaten

Dit is voor ons het zwaarste argument, en het gaat niet over techniek. Een register dat certificaten uitgeeft met financiële waarde, kan niet afhankelijk zijn van een anoniem netwerk waarvan niemand weet wie het bestuurt.

Hedera wordt bestuurd door een Governing Council: meer dan dertig gevestigde organisaties die samen de nodes draaien en over het netwerk beslissen. Daaronder Google, IBM, Boeing, Deutsche Telekom en Standard Bank; in april 2026 sloot Accenture zich aan.

Dat is een fundamenteel andere risicoafweging dan bij een netwerk zonder aanwijsbaar bestuur. Je hoeft die organisaties niet aardig te vinden om te zien wat het oplevert: aanspreekbaarheid, continuïteit en een governance-structuur die je aan een auditor of toezichthouder kunt uitleggen.

Voor programma-opzetters die met overheden of standaarden werken, is dat vaak het punt waarop het gesprek over “blockchain” ophoudt bezwaarlijk te zijn.

Energie: wat de cijfers echt zeggen

Een klimaatproduct op een energieverslindend netwerk zou een pijnlijke tegenstelling zijn. Dit is dan ook een harde eis geweest, geen bijkomstigheid.

Het verbruik per transactie is bij Hedera ordes van grootte lager dan bij proof-of-work. Onafhankelijk onderzoek van University College London komt uit op gemiddeld circa 0,000003 kWh per transactie. Andere schattingen komen op circa 0,00017 kWh — nog steeds verwaarloosbaar, maar het illustreert dat de precieze uitkomst afhangt van de gekozen meetmethode.

Dat is voor Ethereum een factor in de tienduizenden en voor Bitcoin in de honderdduizenden. Wij nemen die verhoudingen over zoals ze zijn gepubliceerd, met de aantekening dat vergelijkingen tussen netwerken gevoelig zijn voor aannames. De conclusie die eroverheen overeind blijft: het energieverbruik van de ledger is bij ons geen relevante post in de klimaatafweging. Dat kan een proof-of-work-netwerk niet zeggen.

Over de “carbon negative”-claim

Hier moeten we consequent zijn, want dit is precies waar wij elders in deze kennisbank kritisch over zijn.

Hedera presenteert het netwerk als carbon negative: de Governing Council koopt periodiek compensatie in die meer dekt dan het netwerk uitstoot, en houdt dat bij naarmate er nodes bijkomen. Dat is een reëel beleid en het is publiek gedocumenteerd.

Maar het is een claim die op compensatie rust. En zoals we in ons artikel over klimaatclaims uitleggen: precies dat type claim wordt in de EU aan banden gelegd. Wij zouden een klant niet adviseren zijn product klimaatneutraal te noemen op basis van ingekochte compensatie, en dan is het inconsistent om die claim voor onze eigen infrastructuur wel als argument te gebruiken.

Ons argument is daarom het eerste, niet het tweede: het verbruik zelf is verwaarloosbaar. De compensatie die Hedera daarnaast inkoopt is een nette bijkomstigheid, geen onderbouwing.

Voorspelbare kosten

Een onderschat punt, en in de praktijk vaak beslissend. Kosten op Hedera zijn in dollars vastgezet: rond $0,0001 voor een overdracht. Je betaalt in de token, maar de prijs is in dollars bepaald.

Dat verschil is groot als je een register draait. Bij een netwerk waar de transactiekosten met de koers meebewegen, weet je niet wat het volgend kwartaal kost om duizend eenheden uit te geven. Je kunt het niet begroten, niet doorbelasten en niet uitleggen. Met een in dollars vastgezet tarief is een uitgifte een voorspelbare kostenpost, ook als de token in waarde verdubbelt of halveert.

Praktisch betekent het ook dat frequente, kleine transacties haalbaar blijven. Dat is precies wat je nodig hebt als digitale MRV richting frequenter uitgeven beweegt.

Wat wij er concreet mee doen

Hier ontstaat het meeste misverstand. Mensen nemen aan dat “op Hedera vastgelegd” betekent dat projectgegevens op een openbaar netwerk staan. Dat is niet zo, en dat zou ook onverantwoord zijn.

Wij gebruiken twee diensten van het netwerk, elk voor een specifiek doel.

Hedera Consensus Service: de notaris

De Consensus Service werkt als een gedecentraliseerde notaris. Je publiceert er geen gegevens, maar een hash: een korte, unieke vingerafdruk van een document of datarecord. Die hash krijgt een onveranderlijk tijdstempel en een plek in een doorlopende reeks.

Wil je later aantonen dat een verificatieverslag niet is gewijzigd, dan bereken je de hash opnieuw en vergelijkt die met wat er is vastgelegd. Komt hij overeen, dan staat vast dat het document ongewijzigd is en op dat tijdstip al bestond.

• De gegevens zelf blijven in ons systeem, achter de normale toegangsrechten.
• Er staat niets vertrouwelijks op een openbaar netwerk — een hash is niet terug te rekenen naar de inhoud.
• Persoonsgegevens en bedrijfsgevoelige informatie blijven binnen de AVG-kaders, omdat ze de ledger niet raken.
• Wat je wél krijgt is een onafhankelijk bewijs van bestaan en onveranderlijkheid.

Hedera Token Service: de eenheden

Waar het zinvol is, kunnen credits als eenheid op het netwerk worden weergegeven. Dan is eigendom en overdracht van een eenheid vastgelegd op een plek die niemand eenzijdig kan aanpassen. Dat maakt dubbele verkoop technisch lastig in plaats van alleen administratief verboden.

Belangrijk: dit is een keuze per programma, geen dwang. Sommige registries willen hun eenheden uitsluitend in hun eigen administratie houden. Dat kan, en de audit trail blijft dan even controleerbaar via de Consensus Service.

Guardian: methodes als software

Rond Hedera is een instrument ontstaan dat specifiek voor deze markt is gebouwd: Guardian. Het idee is dat een methodologie geen pdf is maar uitvoerbare software — een policy met invoerformulieren, goedkeuringsstappen per rol, berekeningen en aansluitingen voor digitale MRV.

Dat is precies de beweging die wij in onze eigen software maken: van een document dat mensen moeten navolgen naar een workflow die de stappen afdwingt en vastlegt. Dat het ecosysteem dezelfde richting opgaat, is voor ons een bevestiging dat de keuze houdbaar is.

Enkele ontwikkelingen die laten zien dat dit geen laboratoriumfase meer is:

Ook Verra, het grootste crediteringsprogramma ter wereld, werkt met Hedera samen. Dat betekent niet dat iedereen dezelfde keuze moet maken, maar wel dat het geen exotische keuze is die je later moet verdedigen.

Wat het niet oplost

Nu het deel dat in verkooppraatjes ontbreekt, en dat je van ons wel mag verwachten.

1. Een ledger maakt gegevens niet waar. Als een verkeerde meting wordt vastgelegd, dan is die meting onveranderlijk verkeerd. Onveranderlijkheid is geen kwaliteitscontrole.
2. Additionaliteit blijft een beoordeling. Of een project zonder credits ook was gebeurd, is een oordeel van mensen. Geen enkel netwerk kan dat vaststellen.
3. Permanentie wordt er niet zekerder van. Of koolstof over veertig jaar nog in de bodem zit, hangt af van beheer en risico, niet van waar je het hebt opgeschreven.
4. Het vervangt de verificateur niet. Onafhankelijke controle blijft de kern van kwaliteit; de ledger legt alleen vast wat er is gecontroleerd en wanneer.
5. Het lost governance niet op. Wie mag uitgeven, wie mag afboeken, wie mag corrigeren — dat zijn afspraken en rechten in je systeem, niet eigenschappen van het netwerk.

Kortom: Hedera geeft ons een betrouwbaar, energiezuinig en aanspreekbaar fundament om vast te leggen wát er is gebeurd en wanneer. De vraag of wat er gebeurde deugt, blijft het werk van methodes, verificateurs en goede software.

Waarom dit voor jou uitmaakt

Als je een creditprogramma draait, koop je met je software ook een infrastructuurkeuze. Die keuze moet je over vijf en over vijftien jaar nog kunnen uitleggen — aan een koper, een auditor en misschien een toezichthouder.

Onze afweging in één regel: een ledger met aanwijsbaar bestuur, definitieve afronding in seconden, verwaarloosbaar energieverbruik en kosten die je kunt begroten. En daarbovenop de discipline om er alleen hashes en eenheden op te zetten, en de gegevens waar ze horen: in een systeem met rechten, rollen en een audit trail.

Merk je er als gebruiker iets van? Nauwelijks. Dat is de bedoeling.